...

بعضی وقتا هم هست که به خودت میای و میبینی چ زندگی بیهدف و اساسی داری ، روزای پی در پی میگذرن و کارات هیچ نتیجه خاصی برای خودت و دنیای اطرافت ندارن البته ک ی عالم آدم همینجوری زندگی کردن و رفتن شاید بعضیاشون حتی نخواستن بدونن دقیقا باید چیکار کنن و فقط حرص خوردن برای چیزایی که ارزش نداشتن و شاید ارزشمندترین دغدغشون شکمشون بود و البته که ب من چه که واقعا چه مشغله یا مشکلی داشتن من خودم ی عالم مشکل دارم صبح که میخوام بیدار شم دغدغهام خوابم هست و شب که باید بخوابم بیدارم و به اینکه ی روز دیگ خیلی عادی تموم شد فکر میکنم من ی دانش آموزم و بخوام خیلی مفید باشم میتونم برگه هایی که به عدد بیستی ک با خودکار قرمز مزین شده به ارمغان بیارم ولی دیگ اون شوقی که برا یادگیری تو وجودم بود توسط این سیستم مدرن خشکیده و باید فکرم کنکور باشه تا بتونم نون خوردن داشته باشم و این تفکرم اشتباهه ... و ی عالم چیز دیگه که گفتنشون ک ن نوشتنشون سخته برای من چون در دایره لغاتم نمیگنجه و توانایی بازی با کلمات ندارم و همین الان نسبت به تمام چیزایی که نوشتم و نسبت به منطق و دیدم به زندگی شک دارم و نصفه میزارم پیامم رو